ถอนหมั้น 88 ครั้ง ฉันขอพอกันที

หลังจากงานแต่งงานครั้งที่แปดสิบแปดต้องถูกยกเลิก ฉันก็โทรหาหุ้นส่วน "ฉันจะรับโปรเจกต์ทำตลาดที่ฮาเวียนาเอง" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจ "จริงเหรอ โปรเจกต์นั้นต้องไปอยู่ต่างประเทศตั้งสิบปีเลยนะ คุณเพิ่งจะแต่งงาน เอ่อ ไม่ใช่เหรอ แล้วสามีคุณรู้เรื่องนี้ไหม พ่อแม่คุณล่ะ คุณเคยบอกมาตลอดไม่ใช่เหรอ ว่าการได้อยู่ใกล้พวกเขาคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต" ฉันกวาดตามองโบสถ์ที่ว่างเปล่า ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างขมขื่น "ไม่มีงานแต่งอะไรทั้งนั้น ฉันก็ไม่มีสามี ส่วนพ่อแม่ พวกเขามีซินดี้ก็เพียงพอแล้ว" ปลายสายเงียบไปอีกครู่ ก่อนจะตอบกลับว่า "เข้าใจแล้ว เตรียมกระเป๋าได้เลย คุณออกเดินทางพรุ่งนี้" หลังวางสาย ฉันลูบชุดเจ้าสาวที่สวมอยู่ น้ำตาหยดสุดท้ายค่อย ๆ ไหลลงมาอย่างเงียบงัน ราวกับไม่มีความหมายอีกต่อไป วันนี้ซินดี้อาการ "กำเริบ" อีกแล้ว เธอแกล้งทำเป็นจะฆ่าตัวตาย และแอนดรูว์ก็ยกเลิกงานแต่งอีกครั้ง เช่นเคยฉันมองเขาด้วยความเหนื่อยล้าจนแทบหมดเรี่ยวแรง "นี่มันครั้งที่แปดสิบแปดแล้วนะ" เขาก้มหน้าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ขอเวลาอีกนิดนะ วิฟ ตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้น อาการของซินดี้ก็ไม่เคยดีขึ้นเลย ฉันกลัวว่าเธอจะทำแบบนั้นจริงๆ ฉันสัญญา จะไปคุยกับเธอให้รู้เรื่อง ให้ทุกอย่างจบลงครั้งนี้ แล้วเราค่อยแต่งงานกัน ฉันสัญญา" ส่วนพ่อแม่ของฉันก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย "วิเวียน ปล่อยให้แอนดรูว์ไปเถอะ ถ้าซินดี้ไม่ถูกลักพาตัวตอนพยายามช่วยแก เธอก็คงไม่เป็นแบบนี้ แกจะเห็นงานแต่งสำคัญกว่าชีวิตน้องสาวตัวเองจริงๆ เหรอ" "ทำไมแกถึงเห็นแก่ตัวขนาดนี้" คำพูดเหล่านี้ ฉันได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน เมื่อก่อนฉันเคยโต้เถียง เคยพยายามอธิบาย แต่ครั้งนี้ ฉันไม่คิดจะทำอีกแล้ว ในเมื่อทั้งคู่หมั้นของฉันและพ่อแม่ ต่างก็ไม่ได้ต้องการให้ฉันอยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป็นฝ่ายจากไปเอง

รายละเอียดเรื่อง

Space: เล่น / หยุด
←: ย้อน 10 วินาที
→: ข้าม 10 วินาที
N: ตอนถัดไป
F: เต็มจอ

ตอนนี้สำหรับสมาชิก

เข้าสู่ระบบผ่าน LINE โดยกดเมนู "ดูหนัง" ใน LINE OA

ดูตอนฟรี กลับไปรายการตอน